Yargıtay’dan Dijital Telif ve Mahremiyet Ayarı: İzinsiz Paylaşıma Emsal Hapis Cezası Onandı
Dijital dünyada “nasıl olsa halka açık paylaşıldı” düşüncesiyle yapılan kopyalama ve yeniden paylaşımlar için yargıdan çok kritik bir sınır çizgisi geldi. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, mağdurun kendi sosyal medya hesabından yayınladığı darp edildiği anlara ilişkin görselleri, izin almadan kendi hesabına taşıyan sanık hakkındaki mahkumiyet kararını oy birliğiyle onadı. Dijital kişisel haklar açısından emsal teşkil eden olayda sanık, “verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına çarptırıldı.
Bursa’da yaşanan olayda bir vatandaş, darp edildiği anlara ait görüntüleri kişisel sosyal medya hesabından kamuoyuyla paylaştı. Durumu fark eden bir başka kullanıcı ise bu görselleri kopyalayarak kendi profilinde yayınladı. Mağdurun şikayeti üzerine başlayan hukuk mücadelesinde ilk derece mahkemesi olan Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi, fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle beraat kararı verdi. Ancak dosyanın taşındığı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi (İstinaf), bu kararı bozarak sanığa 1 yıl 8 ay hapis cezası verdi. Sanığın “suç kastım yoktu, görseller zaten açıktaydı” diyerek yaptığı temyiz başvurusu üzerine nihai sözü Yargıtay söyledi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, içtihat niteliğindeki kararında dijital mahremiyete dair son derece net bir çerçeve çizdi. Yüksek Mahkeme’nin kararında öne çıkan temel unsurlar şunlar oldu:
-
Kişisel Veri Niteliği Korunur: Bir fotoğrafın veya görüntünün mağdurun kendisi tarafından internette paylaşılmış olması, o görselin “kişisel veri” olma vasfını ortadan kaldırmaz.
-
Rıza Devredilemez: Görselin ilk sahibi tarafından paylaşılması, üçüncü şahıslara bu içeriği izin almadan kendi adlarına yeniden yayma veya kullanma hakkı vermez.
-
Hukuki Süreç: Yargılama sürecindeki tüm işlemlerin kanuna uygun olduğu ve ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmadığı kesinleşti.
Değerlendirme
Yargıtay’ın bu kararı, sosyal medyanın “kuralsız bir dijital kasaba” olmadığını bir kez daha çok net bir dille hatırlatıyor. Uzun zamandır dijital mecralarda kontrolsüzce yapılan “ekran görüntüsü alma, kopyalama ve yeniden paylaşma” alışkanlığı, maalesef kullanıcılar arasında hukuki bir hakkın kullanımı gibi algılanıyordu. Yüksek Mahkeme, “Kişinin kendi mağduriyetini veya fotoğrafını paylaşmış olması, size o içeriği tepe tepe kullanma hakkı vermez” diyerek kişisel verilerin korunması sınırını çok doğru bir yerden çizdi. Özellikle tık uğruna başkalarının hassas durumlarını kendi hesaplarında pazarlayan dijital içerik üreticileri ve anonim hesaplar için bu karar son derece caydırıcı bir uyarı niteliğindedir. Dijital mahremiyetin ve rızanın, fiziksel dünyadaki haklar kadar dokunulmaz olduğunu gösteren bu ilam, önümüzdeki dönemde sosyal medya hukukunda sıkça başvurulacak bir kilometre taşı olacaktır.
