Düşler Bahçesi (2011) – We Bought a Zoo: Kalbimizi Isıtan Hayvanat Bahçesi Maceraları!
Kocaman, sıcacık ve cıvıl cıvıl bir film akşamından herkese kocaman Merhabaaa!
Sinema koltuğuma kurulup mısırlarımı hazırladıysam, demektir ki yine kalbimi eritecek harika bir yapımla karşınızdayım. Tabii ki yan koltuğumda her zamanki gibi “Hayatım burası ev mi, yoksa Nuh’un Gemisi mi?” diye söylenip duran kocacığım Erhan oturuyor. Kendisine kaç kez “Erhan’cım, bak bu filmde adamlar kocaman hayvanat bahçesi satın alıyor, belki senin de ruhun genişler, biraz ilham alırsın!” dediysem de, yine burun kıvırarak başladı ama her zamanki gibi yine etkilenerek bitirdi!
Hayatın Tam Ortağında Tatlı Bir Çılgınlık!
Gelelim bugünkü tatlış mı tatlış, içimizi pır pır ettiren filmimize: Düşler Bahçesi (We Bought a Zoo)! Başrolde Matt Damon olunca zaten benim kalbim baştan eriyor, bunu itiraf etmeliyim. Film, hayatın koşturmacası ve acı kayıplar arasında savrulan bir babanın, çocuklarıyla birlikte sıfırdan bir hayat kurma çabasını anlatıyor. Üstelik bunu nasıl yapıyorlar biliyor musunuz? Adeta iflas etmiş ama ruhu olan, içinde envaiçeşit hayvan barındıran kocaman bir hayvanat bahçesini satın alarak!
İzlerken “Yahu insan hiç tarantulaların, aslanların komşusu olduğu bir evi ve parkı sırf çocukları mutlu olsun diye alır mı?” diye şaşırsam da, sonradan o yeşil doğa ve hayvanların masumiyeti beni öyle bir sardı ki ekrana kilitlendim kaldım. Tabii bazı sahnelerde “Aman Allah’ım bu kadarı da tam bir fiyasko, kesin kaçacaklar!” deyip elimle gözlerimi kapattığım heyecan dolu anlar da olmadı değil hani. Ama genel olarak o kadar samimi, o kadar umut dolu bir film ki, bittiğinde içimde rengarenk kelebekler uçuştu resmen.
Harika Oyuncular ve Bize Hissettirdikleri!
Gelelim beni benden alan oyuncu kadrosuna! Matt Damon, acılı ama çocukları için dimdik ayakta durmaya çalışan baba rolünde o kadar içten ve doğal ki, her duygusal sahnede gözlerim doldu dolacak raddeye geldi. Şefkatli, kararlı ve bir o kadar da acemi hallerine bayıldım!
Açıkçası Scarlett Johansson’ı böyle doğayla ve hayvanlarla iç içe, makyajsız ve çizmeleriyle izlemek de harika bir sürpriz oldu. Bakıcılık yapan Kelly karakterine o kadar güzel bir samimiyet katmış ki, ekrandan fırlayıp sarılasım geldi! İkili arasındaki o tatlı kıvılcım ve hayvanat bahçesindeki ekibin birbirine aile gibi kenetlenmesi bize yalnız olmadığımızı, en zor anlarda bile umudun hep var olduğunu hissettiriyor.
Bence Film
Bence Film: Düşler Bahçesi; “Hayat bazen yorucu ve çılgınca olabilir ama sadece 20 saniye cesaret, en imkansız hayalleri bile gerçeğe dönüştürür” dedirten, kalbi pamuk gibi yapan muazzam bir mutluluk reçetesi!
Siz bu tatlı filmi izlediniz mi? Yoksa hâlâ benim gibi Matt Damon hayranlığına kapılıp hayvanat bahçesi hayalleri kurmayanlardan mısınız? Yorumlarda buluşalım, en sevdiğiniz sahneyi benimle paylaşın da Erhan’a karşı evde yalnız olmadığımı göreyim!
Öpüldünüüüüz!
