Surrexpressionism, görünür olanın ötesine geçerek insanın içsel deneyimini, bastırılmış duygularını ve bilinçaltı katmanlarını görünür kılmayı amaçlayan bir yaklaşım olarak ortaya çıktı. Benim için bu yaklaşım, yalnızca bir ifade biçimi değil; aynı zamanda içsel olanla yüzleşmenin bir yolu. Bu noktada sanat, yalnızca görüleni aktaran bir araç olmaktan çıkarak, içsel gerilimlerin ve varoluşsal kırılmaların yüzeye çıktığı bir alan hâline geliyor.
“Axis of Existence”, bu düşüncenin görsel karşılıklarından biri. Akrilik tekniğiyle 100×100 cm ölçülerinde tuval üzerine ürettiğim bu eserde, iki karşıt gücün aynı bilinç düzleminde var olabileceği fikrini araştırdım. Soğuk ile sıcak, durağanlık ile patlama, sessizlik ile uyanış… Bunlar aslında birbirine zıt değil; aynı eksenin farklı uçları. Eser, “North” ve “South — Awakening” başlıklı iki ayrı kompozisyonun bir araya gelmesiyle oluşuyor.
Kuzeyin Donmuş Sessizliği: “North”
“North” bölümünde, buz ile okyanus arasında kurulan soyut bir denge var. Yüzeydeki sakinlik ilk bakışta bir dinginlik hissi veriyor ama benim için asıl önemli olan, bu yüzeyin altında devam eden hareket. Turkuaz ve mavi geçişler bilinçaltının katmanlarını çağrıştırırken, buzun içindeki spiral form zamanla şekillenmiş bir hafızayı temsil ediyor. Bu bölümde özellikle, insanın dışarıya gösterdiği yüz ile içsel gerçekliği arasındaki mesafeyi düşünmek ilgimi çekti.
Güneyin Ateşli Uyanışı: “South — Awakening”
“South — Awakening” ise bunun tam karşısında duruyor. Karanlığın içinden yükselen volkanik bir patlama anı… Burada bastırılmış bir enerjinin yüzeye çıkışı var. Ama bu çıkış sadece bir yıkım değil; aynı zamanda bir dönüşüm anı. Alevlerin yükselişinde, kontrolsüz bir patlama yerine, bir tür zorunlu açığa çıkış hissi var. Bu da benim için eserin en kritik noktalarından biri.
Surrexpressionism Bağlamında Işık, Renk ve Katmanlar
Bu eserde benim için belirleyici olan unsurlardan biri de ışığın kullanımıydı. Işığı dışarıdan gelen bir kaynak gibi değil, yüzeyin içinden yayılan bir yapı olarak ele aldım. “North”ta buzun içinden sızan ışık hissi, donmuş gibi görünen bir yapının aslında tamamen hareketsiz olmadığını düşündürsün istedim. Renk geçişlerini keskin sınırlar yerine daha akışkan ve katmanlı kurmamın nedeni de buydu.
“South — Awakening”te ise ışık çok daha yön değiştiren ve patlayıcı bir karakter taşıyor. Alevin merkezden dışa doğru genişlemesi, enerjinin kontrolsüz değil ama kaçınılmaz bir şekilde yayılması gibi. Burada renk, sadece bir yüzey unsuru değil; hareketin ve dönüşümün taşıyıcısı. Katmanlı boya kullanımıyla yüzeyde derinlik oluşturmak ve izleyiciyi sadece bakmaya değil, hissetmeye davet etmek benim için önemliydi.
Sonuç: Tek Eksen, İki Farklı Bilinç Hâli
“Axis of Existence”, bu iki durumu tek bir eksen üzerinde birleştiriyor. Kuzeyin donmuş sessizliği ile güneyin ateşli uyanışı, aslında aynı bilincin farklı hâlleri. Biri bastırılmış, diğeri açığa çıkmış; biri durgun, diğeri hareketli… Ama ikisi de canlı.
Surrexpressionism bağlamında bu eser, benim için yalnızca bir kompozisyon değil; içsel denge, kırılma ve dönüşüm üzerine düşünmeye devam ettiğim bir alan. İzleyici burada sadece bir karşıtlık değil, kendi iç dünyasına dair bir yansıma da bulabilir.
Editör: Sevilay Demirkol
